İki Yıllık Sessizlik: Bürokrasinin Takibiyle Nasıl Çözülmesi Zor Bir Taciz Davası Örtüldü
Bölüm 1: Her Şeyi Başlatan Tehditler
2024 yılının başlarında, özel konuk olarak Airsoft ACS etkinliği "Noob Day"e katılmak üzere Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etmeye hazırlanıyordum. Ancak içerik oluşturmaya ve etkinliği tanıtmaya odaklanmak yerine, kendimi koordineli bir çevrimiçi taciz dalgası ve etkinliğe katılmam halinde güvenliğime yönelik doğrudan tehditlerle karşı karşıya buldum.
İlk başta ACS organizatörleri şok oldular. Daha önce hiç böyle bir şey görmemişlerdi. Yanlış iddialarla dolu e-postalar yağdı: Vergi kaçakçılığından arandığım, kadınları ve çocukları metal havalı tüfek mermileriyle yaraladığım için sahalardan men edildiğim, şiddet yanlısı bir hileci olduğum iddia edildi. Neyse ki, ACS organizatörleri bu karalama kampanyasının ardındaki gerçeği gördüler. İddiaları araştırdılar, asılsız olduklarını tespit ettiler ve kararlı duruşlarını korudular. Hatta güvenliğimi sağlamak için etkinliğe yerel bir şerif bile görevlendirildi; bu, Airsoft'un topluluk kutlaması olması gereken bir etkinlik için gerçeküstü bir gereklilikti.
Bu rastgele bir taciz değildi. İşletmemi, itibarımı ve kişisel güvenliğimi sabote etmeye yönelik koordineli bir girişimdi ve hepsi tek bir kişi tarafından planlanmıştı: Tacizle suçlanan kişi.
Suçlanan Tacizci
Söz konusu tacizci, beş yıldan fazla bir süredir beni internet üzerinden takip ediyordu. Beni ve markamı hedef alan, sadece Kicking Mustang'i "ifşa etmeyi" amaçlayan, nefret dolu bir Facebook grubu yönetiyordu. Sosyal medyayı, forumları ve e-postayı silah olarak kullanarak yalanlar yayıyor ve başkalarını kışkırtıyordu. Etkinlik organizatörlerine, saha sahiplerine, hatta arkadaşlarıma ve iş bağlantılarıma mesaj atarak, tamamen uydurduğu, şiddet ve suç dolu bir geçmiş hakkında onları uyarıyordu. Amacı basitti: itibarımı zedelemek, beni izole etmek ve bana karşı harekete geçmeyi kışkırtmak.
Tehditler gerçek dünya tehlikesine dönüşünce, bunun artık sadece dijital bir drama olmadığı, suç teşkil eden bir durum olduğu anlaşıldı.
Bölüm 2: Kesin Kazançlı Bir Dava — Ta ki Kazanmadığı Ana Kadar
Her şeyi polise bildirdim.
Batı Midlands Polisi, özellikle siber suç dedektifleri, konuyu ciddiye aldı. Mesajları, tehditleri ve tacizleri incelediler ve bunun "kesinlikle" bir 1. Bölüm takip davası olduğunu açıkça belirttiler. Savcılık için delil toplamaya başladılar.
Ancak şüpheli Hertfordshire'da yaşadığı için dava Hertfordshire Polis Teşkilatı'na devredilmek zorunda kaldı. İşte o zaman her şey çözülmeye başladı.
Hertfordshire, West Midlands'ın mesajlarla bağlantılı IP adreslerini elde etmediği sürece davayı kabul etmeyi reddetti; bu süreç birkaç ay sürecekti. Bu durum, West Midlands siber suç dedektiflerinin, şüphelinin mesajları gönderdiğini reddetmediği sürece (ki ezici kanıtlar göz önüne alındığında bu son derece düşük bir ihtimaldi) IP adreslerinin gerekli olmadığını açıkça belirtmelerine rağmen yaşandı.
Hertfordshire bürokratik bir teknik ayrıntıda ısrar ederek davayı geciktirdi ve bu durum, o sırada dava 1. Bölüm Takip olarak sınıflandırıldığı için farkında olmadığımız bir şekilde, sınır ötesi etkili bir kovuşturmayı imkansız hale getirdi.
Ne zaman Suçlanan tacizci nihayet 2024 Noel'i civarında polis tarafından sorguya alındı, Hertfordshire beni arayarak dava açmayacaklarını söyledi. Gerekçeleri mi? "Bazı şeylerin..." "Tacizle suçlanan kişi senin hakkında söylediklerinin doğru olduğunu" ve paylaşımlarının çoğunun doğrudan bana gönderilmediği için taciz olarak sayılmadığını söyledi.
Her iki iddia da hukuken hatalıdır.
Bazı iddialar doğru olsa bile (ki değildi), bu taciz suçunu ortadan kaldırmaz. Ve dolaylı taciz, özellikle kamuya açık ve sürekli olduğunda, 1. Madde taciz yasası kapsamında kesinlikle yer alır.
Haftalar sonra yeni bir şok yaşandı.
Bir noktada, bana haber vermeden, Hertfordshire Polisi suçu 1. Bölümdeki takip suçundan (ağır ve ağır bir suç) 2. Bölümdeki taciz suçuna (altı aylık sıkı bir yargılama süresi olan hafif bir suç) indirmişti.
Daha görüşmeyi bile tamamlayamadıkları zamana kadar Suçlanan tacizci için yasal süreç sona ermişti. Peki bu yeniden sınıflandırma ne zaman gerçekleşti?
Hiçbir açıklama yok. Hiçbir sorumluluk üstlenilmedi. Sadece sessizlik.
Suçlamalardaki fark önemliydi çünkü 1. Bölüm kapsamındaki takip suçunun zaman sınırlaması yok ve ciddi bir cezai suç olarak kabul ediliyor, oysa daha düşük bir sınıflandırma olan taciz suçunun kovuşturulması için sadece altı aylık bir süre var ve Hertfordshire Polisi nihayet harekete geçtiğinde bu süre dolmuştu.
Bölüm 3: OPCC Şikayeti Haklı Buldu
Ocak 2025'te Hertfordshire Polis ve Suç Komiserliği Ofisi'ne (OPCC) resmi bir şikayette bulundum. İncelemeleri aylar sürdü. Ancak Ekim 2025'te şikayetimi haklı buldular.
Bulguları çok vahimdi:
- İlk şikayetimin sonucu "makul veya orantılı" değildi.
- Hertfordshire Polisi, suçun ciddiyetini düşürme nedenine dair net bir açıklama yapamadı.
- Yasal süre dolduktan sonra soruşturmaya devam etmek bana yanlış umut verdi ve "kabul edilemez hizmet" anlamına geldi.
Hertfordshire Polisi şimdi ortadaki bariz sorunu ele almak zorundaydı. Dava, kovuşturma süresi olmayan 1. Bölüm Takip suçundan, altı aylık kovuşturma süresi olan daha hafif bir suç olan Taciz suçuna ne zaman indirildi?
OPCC, Hertfordshire Polisi'ne 28 gün içinde bana yanıt vermesi talimatını verdi.
Yapmadılar.
3 Aralık 2025'te, onları sıkıştırdıktan sonra, Meslek Standartları Departmanı özür diledi ve 14 gün içinde yanıt vereceklerini belirtti.
Bugün itibariyle, yani 24 Aralık 2025 itibarıyla, neredeyse iki ay geçti. Hala bir açıklama yok. Hala adalet yok.
Yaklaşık iki yıl önce 1. Bölüm Takip Davası'nı bir araya getiren Batı Midlands'deki orijinal siber suç dedektifiyle hala iletişim halindeyim. Davaya gösterdiği tüm emek nedeniyle onu zaman zaman bilgilendiriyorum. Hertfordshire Polisi'nde karşılaştığım memurların aksine, suç mağdurlarını gerçekten önemseyen birinci sınıf bir polis memuru.
Bölüm 4: İnternetin Silah Olarak Kullanılması
Bu 2024'te başlamadı. Beni taciz etmekle suçlanan kişinin bana olan saplantısı yıllar öncesine dayanıyor. Taktikleri her zaman hesaplıydı: yalan söylemek, yaymak, kışkırtmak, tekrarlamak.
Kampanyasını özellikle tehlikeli kılan şey, yalanlarını meşrulaştırmak için kurumları kullanmasıydı.
Birleşik Krallık merkezli bir Airsoft şirketi olan First and Only Airsoft ile çalışıyordu ve beni sitelerinden yasakladılar. Ardından, diğer alanları da büyüyen bir "yasaklama listesine" katılmaya teşvik ettiler ve bu listeyi internette yaydı. Yasaklama listesinin varlığı, bir şeyden suçlu olduğumun "kanıtı" olarak kullanıldı. Tamamen uydurmalara dayalı, kendi kendini güçlendiren bir karalama kampanyasıydı.
First and Only'nin sahibi Jamie Forest, diğer site sahiplerini de arayarak beni de yasaklamaları için baskı yapmaya çalışıyordu. Suçlanan tacizcinin 'kanıtları'.
O dönemde avukatıma danıştım. Her ikisine karşı da güçlü bir davam olduğu söylendi. Suçlanan tacizci ve ilk ve tek. Ama bununla birlikte Suçlanan tacizcinin hiçbir mal varlığı bulunmadığı ve yasaklara rağmen işimin büyümeye devam etmesi nedeniyle First & Only'ye karşı dava açmak için gereken zararın miktarını belirlemenin zor olduğu göz önüne alındığında, uzun ve belirsiz bir mücadele olacaktır.
Bu yüzden işimi kurmaya odaklandım ve gelen gürültüyü görmezden geldim.
Ama onu görmezden gelmek, sorunun ortadan kalkmasını sağlamadı.
Bölüm 5: Bu Dava Neleri Ortaya Koyuyor?
Bu hikaye sadece bir adamın saplantısı veya bir polis gücünün başarısızlığıyla ilgili değil. Bu, sistemik kusurlarla ilgili:
- İngiltere'de sınır ötesi polislik sistemi çökmüş durumda.
- Davalar, ufak tefek usulsüzlükler yüzünden çöker.
- Mağdurlar gecikmeyle cezalandırılırken, suçlular bürokrasiyle ödüllendiriliyor.
- Şikayetler haklı bulunsa bile, anlamlı bir sonuç doğurmuyor.
Siber suçlar konusunda uzmanlaşmış bir birimi bulunmayan Hertfordshire Polisi, başka bir polis teşkilatındaki uzman siber suç dedektiflerinin tavsiyelerine rağmen IP adreslerini elde etme konusundaki ısrarıyla, "kesin kazanılacak" bir takip davasını baltaladı. Davayı, yasal zaman aşımı süresi dolmadan önce bile ele geçirmeden önce yeniden sınıflandırmanın bir yolunu bulana kadar beklettiler. Sonra da, bir suçlu tarafından hâlâ takip edilip taciz edilen mağdur benle birlikte olaydan sıyrılmaya çalıştılar.
Bu sistem, mağduru değil, istismarcıyı güçlendirdi.
Bölüm 6: Hala Devam Ediyor
İki yıl sonra bile tacizler durmadı.
Sosyal medya platformları da suç ortağı. Facebook ile birçok kez iletişime geçtim ancak 1 milyondan fazla takipçisi olan kişiler için farklı kuralları olduğunu ısrarla söylüyorlar; esasen, mağdurun büyük bir takipçi kitlesi olduğu sürece kullanıcıların o kişi hakkında istediklerini söylemelerine izin veriyorlar. Akıl almaz bir durum.
Suçlanan tacizci hâlâ çevrimiçi nefret grubunu yönetiyor. Hâlâ birlikte çalıştığım kişilerle iletişime geçiyor. Hâlâ internette kontrolsüz bir şekilde yalanlar yayıyor.
Polis bunun olduğunu biliyor. Soruşturma yaptılar. Suç teşkil ettiğini söylediler. Ama hiçbir şey olmadı. Ve şimdi, OPCC'nin zorunlu kıldığı açıklama bile görmezden geliniyor gibi görünüyor.
Bu iş henüz bitmedi.
Bölüm 7: Bundan Sonra Nereye Gidiyoruz?
Konuyu daha önce Çocuk Koruma Bakanı Jess Phillips'e ileten milletvekilim Bradley Thomas'a yeniden ilettim. Şimdi İçişleri Bakanlığı üzerinde yeniden baskı kurulmasını istiyorum.
Yeni yılda anlamlı bir yanıt alamazsam, konuyu Bağımsız Polis Şikayetleri Ofisi'ne (IOPC) ileteceğim.
Suçlanan tacizci kazanmadı. İlk ve Tek Tacizci de kazanmadı. Gerçek kayıtlarda mevcut. Ve adalet hâlâ mümkün.
Ama bu dava sadece beni kapsamıyor, daha büyük bir mesele.
Eğer gazeteci, milletvekili, polis memuruysanız veya özellikle farklı polis teşkilatları arasında çevrimiçi takip veya tacize maruz kaldıysanız ve aynı eksiklikleri gördüyseniz, sizden haber almak istiyorum.
Bu konuda sessiz kalmayacağım.
